مهراد من و بابایی

 پسرم  اولین مریضی و جنگ با ویروس ها رو تجربه کردی. هر چند سخت بود ولی به کمک بابایی خوب از پسش بر اومدی مامانی. دست بابایی درد نکنه که این مدت حسابی هواتو داشت هم تو خونه و هم تو بیمارستان .    ب باباجون خیلی دوست داریم ...

چند وقتی به خاطر پاره ای مشکلات نرسیدم وبلاگتو به روز کنم. ببخشید پسرم. از امروز دوباره سعی می کنم زود به زود بیام و برات بنویسم. اول یه عکس از جشن 4 ماهگیت می ذارم که شما بیشترشو خواب بودی.      اینام جند تا از عکسایی که تو این مدت از شما گرفتم. حالا دیگه می تونی رو شکمت دراز بکشی و با اسباب بازی هات بازی کنی یا حتی بشینی البته با کمک بالش های دور و برت حتی می تونی تا حدودی اسباب باری هاتو با اون دست های کوجولو و ناز بگیری.  و البته شیشه شیر جدیدتو   مامان جان داری بزرگ میشی و هرروز شیرین تر و دوست داشتنی تر از روز قبل.  خیلی دوست دارم مامان جان. ...

طفلک این عروسک هر وقت می افته دست مهراد از بس مهراد لیسش می زنه خیسه آب می شه. اینم یه خوابه پیروزمندانه بعد از یه نبرد سنگین.   ...

...

...

      بدون شرح ... ...

شب 18 آذر کیک پختم که بریم خونه مامان اینا برا مهراد جشن سه ماهگی بگیریم.   چه جشنی بود چشمتون روز بد نبینه. آقا مهراد از عصر شروع کرد به گریه اونم چه گریه ای. من و بابایی هر کاری کردیم نتونستیم ارومش کنیم. نه سشوار و نه صدای موتور ماشین چاره ساز نشد . اما بالاخره بابایی راه چاره پیدا کرد.   هود خونه مامان بزرگ کار ساز شد و ما مجبور شدیم روی اجاق گاز برای آقا مهراد لحاف و تشک پهن کنیم و مهراد و بزاریم رو اجاق گاز زیر هود تا خوابش ببره.     ...